1947ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 26 ರಂದು, ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಮಹಾರಾಜ ಹರಿ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಭಾರತ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ಅಂಗೀಕಾರ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದರು, ಇದು ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಘಟನೆಯಾಯಿತು. ಈ ಘಟನೆಯು ಭಾರತವು 1947ರ ಆಗಸ್ಟ್ 15 ರಂದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪಡೆದ ಕೇವಲ ಎರಡು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ನಡೆಯಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ಥಾನವು ಎರಡು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇಶಗಳಾಗಿ ವಿಭಜನೆಗೊಂಡಿದ್ದವು. ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರವು ಒಂದು ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ರಾಜ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ಮಹಾರಾಜ ಹರಿ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಬೇಕೆ, ಪಾಕಿಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಬೇಕೆ, ಅಥವಾ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿರಬೇಕೆ ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ, 1947ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ನಲ್ಲಿ, ಪಾಕಿಸ್ಥಾನದಿಂದ ಬೆಂಬಲಿತ ಗಿರಿಜನ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರು ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ಈ ದಾಳಿಯು ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಧಾನಿ ಶ್ರೀನಗರದವರೆಗೂ ತಲುಪಿತು, ಮತ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ತೀವ್ರ ಗಂಭೀರವಾಯಿತು. ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು, ಮಹಾರಾಜ ಹರಿ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಭಾರತದ ಸೈನಿಕರ ಸಹಾಯವನ್ನು ಕೋರಿದರು. ಭಾರತದಿಂದ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯಲು, ಅವರು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದರು, ಇದರಿಂದ ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರವು ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ಭಾರತ ಒಕ್ಕೂಟದ ಭಾಗವಾಯಿತು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ | ಇವತ್ತು | ಅಕ್ಟೋಬರ್ 24, 1945 | ವಿಶ್ವ ಸಂಯುಕ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ದಿನ
ಅಂಗೀಕಾರ ಪತ್ರವು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದ ರಕ್ಷಣೆ, ವಿದೇಶಾಂಗ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಸಂನಾದ (ಕಮ್ಯುನಿಕೇಷನ್) ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ನೀಡಿತು, ಆದರೆ ರಾಜ್ಯವು ತನ್ನ ಆಂತರಿಕ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶವಿತ್ತು. ಈ ಒಪ್ಪಂದದ ನಂತರ, ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯು ತಕ್ಷಣವೇ ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿತು ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಣಕಾರರನ್ನು ಎದುರಿಸಿತು. ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರು ಶ್ರೀನಗರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿದರು. ಈ ಘಟನೆಯು 1947-48ರ ಭಾರತ-ಪಾಕಿಸ್ಥಾನದ ಮೊದಲ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಯುದ್ಧದ ನಂತರ, ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳು ಪಾಕಿಸ್ಥಾನದ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರುವಂತಾಯಿತು, ಇದು ಇಂದಿಗೂ ಎರಡು ದೇಶಗಳ ನಡುವಿನ ವಿವಾದದ ಮೂಲವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಫಲವಾಗಿ, ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರವು ಭಾರತದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಈ ದಿನವನ್ನು ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ “ಸೇರ್ಪಡೆ ದಿನ” (Accession Day) ಎಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಭಾರತದ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವದ ಒಂದು ಮೈಲಿಗಲ್ಲಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
