1990ರ ಜುಲೈ 16ರಂದು, ಯುಕ್ರೇನ್‌ನ ಸಂಸತ್ತಾದ ವೆರ್ಖೋವ್ನ ರಾಡಾವು ರಾಜ್ಯ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವದ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು, ಇದು ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದಿಂದ ಪೂರ್ಣ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿನ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿತ್ತು. ಈ ಘೋಷಣೆಯು ಯುಕ್ರೇನ್‌ನ ರಾಜಕೀಯ, ಆರ್ಥಿಕ, ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಿತು, ಆದರೆ ಇದು ಇನ್ನೂ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಇತ್ತು. 1980ರ ದಶಕದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದೊಳಗಿನ ಗ್ಲಾಸ್ನೋಸ್ಟ್ (ಮುಕ್ತತೆ) ಮತ್ತು ಪೆರೆಸ್ಟ್ರಾಯ್ಕ (ಪುನರ್‌ರಚನೆ) ನೀತಿಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಿದ್ದವು, ಇದು ಯುಕ್ರೇನಿಯನ್ನರಿಗೆ ತಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗುರುತನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು. ಈ ಘೋಷಣೆಯು ಯುಕ್ರೇನ್‌ನ ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು, ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನ ಗಡಿಗಳು, ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು.
ಈ ಘಟನೆಯು ಯುಕ್ರೇನ್‌ನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು, ಇದು 1991ರ ಆಗಸ್ಟ್ 24ರಂದು ಪೂರ್ಣ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಘೋಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡಿತು. 1990ರ ಘೋಷಣೆಯು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಯುಕ್ರೇನ್‌ನ ಜನತೆಗೆ ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ತಾವೇ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಛಲವನ್ನು ತುಂಬಿತು. ಡಿಸೆಂಬರ್ 1, 1991ರಂದು ನಡೆದ ಜನಮತ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿ 92.3% ಜನರು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದರು, ಇದು 1990ರ ಜುಲೈ 16ರ ಘೋಷಣೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಒತ್ತಿಹೇಳಿತು. ಈ ಘಟನೆಯು ಯುಕ್ರೇನ್‌ನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿಕ್ಕಿನ ಬದಲಾವಣೆಯ ಕ್ಷಣವಾಗಿತ್ತು, ಇದು ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ವಿಘಟನೆಯನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸಿತು ಮತ್ತು ಯುಕ್ರೇನ್‌ನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗುರುತನ್ನು ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು.
