1925ರ ನವೆಂಬರ್ 7 ರಂದು ಗ್ವಾಲಿಯರ್ (ಈಗಿನ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶ) ನಗರದಲ್ಲಿ ಇಂಡಿಯನ್ ಹಾಕಿ ಫೆಡರೇಶನ್ (IHF) ಎಂಬ ಮೊದಲ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಾಕಿ ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಯಿತು. ಇದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಕ್ರೀಡೆಯ ಔಪಚಾರಿಕ ಆರಂಭದ ದಿನ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಕೇವಲ ಸೈನಿಕ ತಂಡಗಳು, ಕ್ಲಬ್ಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲೇಜುಗಳ ನಡುವೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿ ಆಡಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಏಕರೂಪತೆ, ನಿಯಮಗಳ ಜಾರಿ ಮತ್ತು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಗೆ ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸ್ಥಾಪನೆ ಅಡಿಪಾಯವಾಯಿತು. ಸ್ಥಾಪನಾ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಗ್ವಾಲಿಯರ್ ಮಹಾರಾಜ ಜಾರ್ಜ್ ಜೀವಾಜಿ ರಾವ್ ಸಿಂಧಿಯಾ ಅವರು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದರು, ಅವರ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಎ.ಎಂ. ಗ್ರೀನ್ (ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸೈನಿಕ ಅಧಿಕಾರಿ) ಅವರನ್ನು ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನಾಗಿ ಮತ್ತು ರಾವ್ ಬಹದ್ದೂರ್ ಎಂ.ಎಸ್. ರಾಜಾ ಅವರನ್ನು ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯನ್ನಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಾಂಪಿಯನ್ಶಿಪ್ ಆಯೋಜನೆ, ಆಟಗಾರರ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಆಯ್ಕೆ, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಒಕ್ಕೂಟದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಮತ್ತು ಏಕರೂಪ ನಿಯಮಗಳ ಜಾರಿ ಆಗಿದ್ದವು.
ಈ ಫೆಡರೇಶನ್ 1926ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಾಕಿ ಚಾಂಪಿಯನ್ಶಿಪ್ ನಡೆಯಿತು, 1927ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಾಕಿ ಒಕ್ಕೂಟ (FIH)ದ ಸದಸ್ಯತ್ವ ಪಡೆಯಿತು ಮತ್ತು 1928ರ ಆಂಸ್ಟರ್ಡ್ಯಾಮ್ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ಗೆದ್ದು ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಬೆರಗುಗೊಳಿಸಿತು, ಧ್ಯಾನ್ ಚಂದ್ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಭಾರತ 5-0 ಅಂತರದಿಂದ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಅನ್ನು ಸೋಲಿಸಿತು.
ನ ಬೆಂಬಲದಿಂದ ಧ್ಯಾನ್ ಚಂದ್, ಬಲಬೀರ್ ಸಿಂಗ್, ಲೇಖಾ ಭಾಟ್ ಮುಂತಾದ ಮಹಾನ್ ಆಟಗಾರರು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರು. 1928ರಿಂದ 1956ರವರೆಗೆ ಭಾರತ 6 ಸತತ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಚಿನ್ನದ ಪದಕಗಳು ಗೆದ್ದು “ಹಾಕಿ ದ ವಿಜಾರ್ಡ್” ಎಂಬ ಧ್ಯಾನ್ ಚಂದ್ ಅವರಿಗೆ “ಹಾಕಿಯ ಮಾಂತ್ರಿಕ” ಎಂಬ ಬಿರುದು ಬಂತು. ಆದರೆ, 2000ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ IHF ಆಡಳಿತದ ಗೊಂದಲ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಆರೋಪಗಳಿಂದಾಗಿ 2008ರಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಸಂಸ್ಥೆ (IOA) ಅದನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಅಮಾನತುಗೊಳಿಸಿತು, ನಂತರ ಹಾಕಿ ಇಂಡಿಯಾ ಎಂಬ ಹೊಸ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು, ಇದು ಇಂದು FIH ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದಿದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ | ಇವತ್ತು |ನವೆಂಬರ್ 6,1763 | ಬ್ರಿಟಿಷರು ಬಿಹಾರದ ಪಾಟ್ನಾವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ದಿನ
ಆದರೂ, 1925ರ ನವೆಂಬರ್ 7 ಅನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಹಾಕಿಯ “ಜನ್ಮದಿನ” ಎಂದೇ ಹಾಕಿ ಇಂಡಿಯಾ ಮತ್ತು FIH ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿವೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರೀಡೆಯ ಆರಂಭಿಕ ಗುರುತು, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೌರವದ ಸಂಕೇತ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಆರಂಭ ಎಂದು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಚಿರಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.
