2008ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು, ಭಾರತವು ತನ್ನ ಮೊದಲ ಚಂದ್ರನಾಳಿಕೆಯಾದ ಚಂದ್ರಯಾನ-1 ಅನ್ನು ಉಡಾಯಿಸಿತು. ಈ ಉಡಾವಣೆಯನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಸಂಶೋಧನಾ ಸಂಸ್ಥೆ (ISRO)ಯು ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಶ್ರೀಹರಿಕೋಟಾದಲ್ಲಿರುವ ಸತೀಶ್ ಧವನ್ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಕೇಂದ್ರದಿಂದ ಉಡಾಯಿಸಿತು. ಚಂದ್ರಯಾನ-1 ಚಂದ್ರನ ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿತು. ಇದರಲ್ಲಿ 11 ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಉಪಕರಣಗಳಿದ್ದವು. ಈ ಉಪಕರಣಗಳು ಚಂದ್ರನ ಮಣ್ಣು, ಖನಿಜಗಳು ಮತ್ತು ರಾಸಾಯನಿಕ ರಚನೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವು. ಈ ಉಪಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ಭಾರತದಿಂದ ತಯಾರಾದವು, ಉಳಿದವು ಅಮೆರಿಕಾ, ಯುರೋಪ್ ಮತ್ತು ಬಲ್ಗೇರಿಯಾದಿಂದ ಬಂದವು. ಈ ಯೋಜನೆಯು ಭಾರತವನ್ನು ವಿಶ್ವದ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ತಂದಿತು. ಇದು ಭಾರತದ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೋರಿಸಿತು. ಚಂದ್ರಯಾನ-1 ಅನ್ನು PSLV-C11 ರಾಕೆಟ್ ಮೂಲಕ ಚಂದ್ರನ ಕಡೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ | ಇವತ್ತು |ಅಕ್ಟೋಬರ್ 21, 1943 | ಆಜಾದ್ ಹಿಂದ್ ಸರ್ಕಾರದ ಸ್ಥಾಪನೆ
ಚಂದ್ರಯಾನ-1 ರ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆಯೆಂದರೆ ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ನೀರಿನ ಅಣುಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದದ್ದು. ಇದರ ಮೂನ್ ಇಂಪ್ಯಾಕ್ಟ್ ಪ್ರೋಬ್ (MIP) ಎಂಬ ಉಪಕರಣವು ಚಂದ್ರನ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವದ ಬಳಿ ಇಳಿಯಿತು. ಈ ಪ್ರೋಬ್ ಚಂದ್ರನ ಮಣ್ಣನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿತು ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಅಣುಗಳಿರುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿತು. ಈ ಆವಿಷ್ಕಾರವು ಚಂದ್ರನ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಸ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು. ಇದು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಆವಾಸಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿತು. ಚಂದ್ರಯಾನ-1 2009ರ ಆಗಸ್ಟ್‌ವರೆಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಚಂದ್ರನ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಡೇಟಾವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿತು. ಈ ಡೇಟಾವು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಚಂದ್ರನ ರಚನೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು. ಚಂದ್ರಯಾನ-1 ರ ಯಶಸ್ಸು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೆಮ್ಮೆ ತಂದಿತು. ಇದು ಚಂದ್ರಯಾನ-2 ಮತ್ತು ಚಂದ್ರಯಾನ-3 ರಂತಹ ಇತರ ಮಿಷನ್‌ಗಳಿಗೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಈ ಯೋಜನೆಯು ಭಾರತದ ಯುವಜನರಿಗೆ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆಯ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಯಿತು.
