1943ರ ನವೆಂಬರ್ 22ರಂದು ಲೆಬನಾನ್ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನಿಂದ ತನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಪಡೆದ ದಿನವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಲೆಬನಾನ್‌ನಲ್ಲಿ “ಈದ್ ಅಲ್-ಇಸ್ತಿಕ್ಲಾಲ್” ( ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನ) ಎಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಬ್ಬವಾಗಿ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಥಮ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಒಟ್ಟೊಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅವಶೇಷಗಳಿಂದ “ಗ್ರೇಟರ್ ಲೆಬನಾನ್” ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ರಚಿತವಾದ ಈ ದೇಶವನ್ನು 1920ರಲ್ಲಿ ಲೀಗ್ ಆಫ್ ನೇಷನ್ಸ್ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಆದೇಶ ನೀಡಿತ್ತು. ಎರಡನೇ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ನಾಜಿಗಳ ವಶಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ನಂತರ ವಿಚಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಲೆಬನಾನ್ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನಿಯಂತ್ರಣ ಹೇರಿತ್ತು. 1941ರಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರ ಫ್ರೆಂಚ್ ಪಡೆಗಳು ಲೆಬನಾನ್-ಸಿರಿಯಾವನ್ನು ವಿಚಿ ಆಡಳಿತದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರವೂ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನೀಡಲು ತಯಾರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. 1943ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮೊದಲ ಸ್ವತಂತ್ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಚರಾ ಅಲ್-ಖೂರಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಮತ್ತು ರಿಯಾದ್ ಅಲ್-ಸೊಲ್ಹ್ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದರು. ಈ ಹೊಸ ಸರ್ಕಾರವು ತಕ್ಷಣವೇ ಫ್ರೆಂಚ್ ಮ್ಯಾಂಡೇಟ್ ಅನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಳಿಸಿತು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ | ಇವತ್ತು | ನವೆಂಬರ್ 21, 1947 | ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಅಂಚೆ ಚೀಟಿ ಬಿಡುಗಡೆ
ಈ ನಡೆಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ನವೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಬೆಚರಾ ಅಲ್-ಖೂರಿ, ಪ್ರಧಾನಿ ರಿಯಾದ್ ಅಲ್-ಸೊಲ್ಹ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಸಂಪುಟ ಸಚಿವರು ಮತ್ತು ಸಂಸದರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ರಷ್ಯಾ ಕೋಟೆಯ ಜೈಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಇದು ಲೆಬನಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಜನಾಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಬೈರೂತ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ರಸ್ತೆಗಿಳಿದು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದರು; ಮಹಿಳೆಯರು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಕ್ರೈಸ್ತರು, ಮುಸ್ಲಿಮರು, ದ್ರೂಜ್ ಸಮುದಾಯ – ಎಲ್ಲರೂ ಒಗ್ಗೂಡಿ “ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಅಥವಾ ಮರಣ” ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕವಾದವು ಮತ್ತು ಅನೇಕರು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಒತ್ತಡ (ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಿಟನ್ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕದಿಂದ) ಹಾಗೂ ದೇಶೀಯ ಆಂದೋಲನದ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು ನವೆಂಬರ್ 22ರಂದು ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧಿತ ನಾಯಕರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿತು. ಈ ದಿನವನ್ನೇ ಲೆಬನಾನ್ ತನ್ನ ಅಧಿಕೃತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನವನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತದೆ. 1946ರ ಡಿಸೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಫ್ರೆಂಚ್ ಸೈನಿಕರು ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ನಂತರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ ದೊರೆತರೂ, 1943ರ ನವೆಂಬರ್ 22 ಲೆಬನಾನ್‌ನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಮ್ಮೆಯ ದಿನವಾಗಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.
