1985ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 7-8ರಂದು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ರಾಜಧಾನಿ ಢಾಕಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮೊದಲ ಶೃಂಗಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಏಳು ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾ ದೇಶಗಳು “ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಸಹಕಾರ ಒಕ್ಕೂಟ” (South Asian Association for Regional Cooperation – SAARC) ಅನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವು. ಈ ಸಭೆಗೆ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿತ್ತು. ಭಾರತದ ಪ್ರಧಾನಿ ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಜನರಲ್ ಜಿಯಾ-ಉಲ್-ಹಕ್, ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಜೆ.ಆರ್. ಜಯವರ್ಧನೆ, ನೇಪಾಳದ ರಾಜಾ ಬೀರೇಂದ್ರ, ಭೂತಾನದ ರಾಜಾ ಜಿಗ್ಮೆ ಸಿಂಗ್ಯೆ ವಾಂಗ್ಚುಕ್, ಮಾಲ್ಡೀವ್ಸ್ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಮಾಮೂನ್ ಅಬ್ದುಲ್ ಗಯೂಮ್ ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಹುಸೈನ್ ಮುಹಮ್ಮದ್ ಎರ್ಶಾದ್ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು. ಡಿಸೆಂಬರ್ 8ರಂದು ಢಾಕಾ ಘೋಷಣೆಪತ್ರಕ್ಕೆ (Dhaka Declaration) ಮತ್ತು SAARC ಚಾರ್ಟರ್ಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಈ ಒಕ್ಕೂಟದ ಮೂಲ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು 1977-80ರಲ್ಲಿ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಜಿಯಾವುರ್ ರಹೆಮಾನ್ ಮೊದಲು ಮಂಡಿಸಿದ್ದರು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ | ಇವತ್ತು | ಡಿಸೆಂಬರ್ 7, 1856 | ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಅಧಿಕೃತ ಹಿಂದೂ ವಿಧವಾ ಮರುಮದುವೆ
SAARC ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗುವಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತ-ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ನಡುವಿನ ಅವಿಶ್ವಾಸ, ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ತಮಿಳು ಸಮಸ್ಯೆ, ನೇಪಾಳ-ಭಾರತ ವ್ಯಾಪಾರ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ತಡೆಗೋಡೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೂ ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ ಮತ್ತು ಜಿಯಾ-ಉಲ್-ಹಕ್ ಅವರ ಯುವ ನಾಯಕತ್ವ ಮತ್ತು ಜಯವರ್ಧನೆಯವರ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯಿಂದ ಈ ಒಕ್ಕೂಟ ರೂಪುಕೊಂಡಿತು. ಮೊದಲ ದಿನವೇ SAPTA (SAARC Preferential Trading Arrangement) ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಸಂಗ್ರಹ ಕೇಂದ್ರದಂಥ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಯಿತು. 2007ರಲ್ಲಿ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾದ ನಂತರ ಸದಸ್ಯ ದೇಶಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ 8 ಆಯಿತು. ಇಂದು SAARC ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಒಕ್ಕೂಟವಾದರೂ ಭಾರತ-ಪಾಕ್ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಬಳಕೆಯಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಟೀಕೆ ಇದೆ.
