1949ರ ಆಗಸ್ಟ್ 24ರಂದು ಉತ್ತರ ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಒಪ್ಪಂದ ಸಂಸ್ಥೆ (NATO) ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿತು, ಇದು ವಿಶ್ವ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಘಟನೆಯಾಗಿದೆ. ಎರಡನೇ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಶೀತಲ ಸಮರದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್, ಕೆನಡಾ ಮತ್ತು ಹಲವು ಪಶ್ಚಿಮ ಯುರೋಪಿಯನ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಸಾಮೂಹಿಕ ರಕ್ಷಣಾ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದವು. 1949ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 4ರಂದು ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ಡಿ.ಸಿ.ಯಲ್ಲಿ ಸಹಿ ಮಾಡಲಾದ ಉತ್ತರ ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಒಪ್ಪಂದವು, ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದಿಂದ ಉಂಟಾಗಬಹುದಾದ ಯಾವುದೇ ಆಕ್ರಮಣದ ವಿರುದ್ಧ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ರಕ್ಷಣೆಯ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನೀಡಿತು. ಈ ಒಪ್ಪಂದವು 12 ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು: ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್, ಕೆನಡಾ, ಬೆಲ್ಜಿಯಂ, ಡೆನ್ಮಾರ್ಕ್, ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಐಸ್ಲ್ಯಾಂಡ್, ಇಟಲಿ, ಲಕ್ಸೆಂಬರ್ಗ್, ನೆದರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್, ನಾರ್ವೆ, ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್. NATOನ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವು ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದಿಂದ ಉಂಟಾಗಬಹುದಾದ ಭದ್ರತಾ ಬೆದರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ | ಇವತ್ತು | ಆಗಸ್ಟ್ 23 | ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ದಿನ
NATOನ ಸ್ಥಾಪನೆಯು ಶೀತಲ ಸಮರದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸೈನಿಕ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿತು. ಈ ಒಕ್ಕೂಟವು ಪಶ್ಚಿಮ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಿತು ಮತ್ತು ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ವಿಸ್ತರಣವಾದದ ವಿರುದ್ಧ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿತು. 1949ರಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ನಂತರ, NATOದ ಲೇಖನ 5 ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಒಪ್ಪಂದವಾಯಿತು, ಇದು ಒಂದು ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಸಾಮೂಹಿಕ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿತು. ಇದು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರ ದಾಳಿಯ ನಂತರ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ಗೆ ಬೆಂಬಲಕ್ಕಾಗಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. NATO ತನ್ನ ಸ್ಥಾಪನೆಯಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ ಇದರ ಸದಸ್ಯತ್ವವು 32 ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ.
