ನವೆಂಬರ್ 13, 1913ರಂದು ಭಾರತೀಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸುವರ್ಣಾಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ದಿನವಾಗಿದೆ. ಈ ದಿನದಂದು ಬಂಗಾಳಿ ಕವಿ, ಲೇಖಕ ಮತ್ತು ದಾರ್ಶನಿಕ ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಟ್ಯಾಗೋರ್ ಅವರಿಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದ ನೋಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಘೋಷಣೆಯಾಯಿತು. ಏಷ್ಯಾಖಂಡದ ಮೊದಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಅವರು ಈ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾದರು. ಟ್ಯಾಗೋರ್ ಅವರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕವನ ಸಂಕಲನ ‘ಗೀತಾಂಜಲಿ’ (Song Offerings) ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಭಾಷಾಂತರದ ಮೂಲಕ ಪಶ್ಚಿಮ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಗಳಿಸಿತ್ತು. ಈ ಕೃತಿಯು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ, ದೈವಿಕ ಪ್ರೇಮ, ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಸಂವೇದನೆಯ ಆಳವಾದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಸ್ವೀಡಿಷ್ ಅಕಾಡೆಮಿಯು ಟ್ಯಾಗೋರ್ ಅವರ ಕೃತಿಯನ್ನು “ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ತಾಜಾ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ಪದ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಭಾಷೆಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆದರ್ಶಗಳಿಗೆ ಸಂನಾದವಾದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿತು. ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯು ಭಾರತೀಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ವಿಶ್ವದರ್ಜೆಗೇರಿಸಿತು ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳವಳಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಿತು. ಟ್ಯಾಗೋರ್ ಅವರು ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯದ ಹಣವನ್ನು ಶಾಂತಿನಿಕೇತನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ವಿಶ್ವಭಾರತಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ದೇಣಿಗೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದರು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ | ಇವತ್ತು | ನವೆಂಬರ್ 12, 1930 | ಮೊದಲ ದುಂಡು ಮೇಜಿನ ಸಭೆ
ಟ್ಯಾಗೋರ್ ಅವರ ಬಹುಮುಖ ಪ್ರತಿಭೆ ಈ ನೋಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು. ಅವರು ಕೇವಲ ಕವಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಕಥೆಗಾರ, ನಾಟಕಕಾರ, ಸಂಗೀತಕಾರ, ಚಿತ್ರಕಲಾವಿದ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ‘ಗೀತಾಂಜಲಿ’ಯ ಮೂಲ ಬಂಗಾಳಿ ಕವನಗಳನ್ನು ತಾವೇ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ಗೆ ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಅನುವಾದವು ಪಶ್ಚಿಮದ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಹಿತಿಗಳಾದ ವಿಲಿಯಂ ಬಟ್ಲರ್ ಯೇಟ್ಸ್ ಮತ್ತು ಎಜ್ರಾ ಪೌಂಡ್ ಅವರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿತು. ಈ ಗೌರವವು ಭಾರತೀಯ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಏಷ್ಯಾದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ ಭಾರತೀಯರು ತಮ್ಮ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಜ್ಞಾನ, ಕಲೆ ಮತ್ತು ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ವಿಶ್ವಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಟ್ಯಾಗೋರ್ ಅವರ ಈ ಸಾಧನೆಯು ಇಂದಿಗೂ ಭಾರತೀಯ ಗೌರವದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.
